محكم و متشابه در قرآن هُوَالَّذى انْزَلَ عَلَيْكَ الْكِتابَ مِنْهُ آياتٌ مُحْكَماتٌ هُنَّ امُّ الْكِتابِ وَ اخَرُ مُتَشابِهاتٌ فَامَّاالَّذينَ فى قُلُوبِهِمْ زَيْغٌ فَيَتَّبِعُونَ ماتَشابَهَ مِنْهُ ابْتِغاءَ الْفِتْنَةِ وَابْتِغاءِ تَأويلِهِ وَ مايَعْلَمُ تَأويلَه‌ُالَّااللَّهُ وَالرَّاسِخُونَ فِى الْعِلْمِ يَقُولُونَ امَنَّا بِهِ كُلٌّ مِنْ عِنْدِ رَبِّنا وَما يَذَّكْرُ الّا اولُوالْالْبابِ ( 3 / 7 ) اوست آنچنان خدائى كه كتاب [ قرآن ] را بر تو نازل كرد كه برخى از آيات آن محكم و برخى ديگر متشابه‌اند . اما آنان كه در دلشان لغزش و انحرافى است براى ايجاد فتنه و انحراف به سراغ آيات متشابه مىروند و آن را به دلخواه خود تأويل مىكنند . در حالى كه تأويل آن آيات را جز خدا و راسخون در علم كسى ديگر نمىداند . راسخون مىگويند ما به كل قرآن ايمان آورده و آن را از نزد خداى